Lo pastre se n\u2019es anat dins las estelas …<\/p>\n\n\n\n
Lo pastre de las estelas se n\u2019es anat al Parad\u00eds. Mas ja son anma se passeja dels Martinets al cl\u00f2t de la Tina. Al n\u00f2stre po\u00e8ta amor\u00f3s dels mots, de la t\u00e8rra, de la lenga n\u00f2stra e de la Vida.<\/p>\n\n\n\n
A mon cosin,<\/p>\n\n\n\n
Aqu\u00ed ta vida comenc\u00e8t lo 3 de mar\u00e7 de 1949, carri\u00e8ra de l\u2019aiga a Bisan. Ja pichonet, comenc\u00e8res de t\u2019apassionar per ton canton. Entre Pech e Bossec\u00f2s, lo mendre camin, la mendre garolha, avi\u00e1n pas ges de secret per tu. Ainat de quatre fraires, totes los jorns \u00e8ran benl\u00e8u pas tant tranquilles en \u00e7\u00f2 de Ren\u00e9e e Claude. Ta lenga la teni\u00e1s de tos grands, ton oncle e tos cosins, que ton paire, el, te parlava franc\u00e9s per te balhar un avenidor mens vergonh\u00f3s. Pr’aqu\u00f2 partigu\u00e8res estudiar al lic\u00e8u de Besi\u00e8rs, ont rescontr\u00e8res l\u2019Ives Roqueta. Aqu\u00ed lo po\u00e8ta nasqu\u00e8t. Tos estudis te permet\u00e8ron d\u2019encontrar los grands del monde occitan, Max Roqueta, Rob\u00e8rt Lafont… Ara lo paire podi\u00e1 \u00e8sser fi\u00e8r, professor de franc\u00e9s si\u00e1s vengut. Fins al Mar\u00f2c partigu\u00e8res l\u2019ensenhar. Ton amor per l\u2019occitan contunh\u00e8t de brutlar en tu \u00e7aquel\u00e0. E d\u2019\u00f2bras contunh\u00e8ron d\u2019espelir. De p\u00e8\u00e7a de teatre en po\u00e8ma, ta vida desfil\u00e8t amb totjorn aquesta enveja de partejar ton estramb\u00f2rd de cap a la lenga.<\/p>\n\n\n\n
U\u00e8i te\u2019n s\u2019es anat, merc\u00e9 per aqueles mots que contunhar\u00e0n totjorn de rebombir coma p\u00e8ira sus Cessa.<\/p>\n\n\n\n